Verbum

прадзіравіцца, ✂; зак. (разм.).

Зрабіцца дзіравым; знасіцца да дзірак.

• Кашуля прадзіравілася.

|| незак. прадзіраўлівацца, ✂.

прадзіравіць, ✂; зак. (разм.).

Зрабіць дзірку ў чым-н.; разарваць.

• П. лодку.
• П. штаны.

|| незак. прадзіраўліваць, ✂.

прадзьмухаць, ✂; зак.

Прачысціць струменем паветра.

• П. муштук.

|| незак. прадзьмухваць, ✂.

прадзьмуць, ✂; зак.

1. Тое, што і прадзьмухаць.

2. безас., каго-што. Праняць ветрам, выклікаўшы ахаладжэнне.

   • Яго прадзьмула (прастудзіўся).

|| незак. прадзімаць, ✂.

прадзяўбаць, ✂; зак.

Тое, што і прадзяўбці.

|| незак. прадзёўбваць, ✂.

прадзяўбці, ✂; зак.

1. гл. дзяўбці.

2. Прабіць ударамі дзюбы.

3. Правесці які-н. час за дзяўбаннем.

|| незак. прадзёўбваць, ✂.

прадзяўбціся, ✂; зак.

Пра птушаня: прадзёўбшы шалупайку, выбрацца з яйца.

|| незак. прадзёўбвацца, ✂.

прадказальнік, ✂, м.

Чалавек, які прадказвае, прадбачыць што-н.

• Ён аказаўся добрым прадказальнікам.

|| ж. прадказальніца, ✂.

прадказанне, ✂, н.

1. гл. прадказаць.

2. Тое, што прадказана.

   • Збылося п.

прадказаць, ✂; зак.

Наперад сказаць, што будзе, што павінна адбыцца.

• Правільна п. надвор’е.

|| незак. прадказваць, ✂.

|| наз. прадказанне, ✂.