Verbum

прагледзець, ✂ і праглядзець, ✂; зак.

1. Аглядаючы, гледзячы, азнаёміцца з чым-н.

   • П. спектакль.
   • П. новую экспазіцыю.

2. Бегла прачытаць.

   • П. часопіс.

3. Гледзячы, не заўважыць, прапусціць.

   • П. памылку.

4. перан. Не звярнуць належнай увагі, выпусціць з поля зроку (разм.).

   • За справамі прагледзелі (праглядзелі) сына.

5. што і без дап. Правесці які-н. час, разглядаючы што-н., назіраючы за чым-н.

◊

• Усе вочы прагледзець (разм.) — углядаючыся, доўга чакаць каго-н.

|| незак. праглядаць, ✂.

|| наз. прагляд, ✂.

• Калектыўны п. спектакля.
• Аддаць рукапіс на п. каму-н.

праглынуць, ✂; зак.

Глытаючы, прапусціць праз глотку ў стрававод.

• П. кавалак.
• З мёдам і цвік праглынеш (прыказка).
• П. пілюлю (перан. моўчкі перанесці абразу).
• П. язык (перан. замаўчаць, перастаць гаварыць; разм.).
• П. кнігу (перан. хутка прачытаць; разм.).

|| незак. праглынаць, ✂.

праглядальны, ✂.

Які служыць для прагляду чаго-н.

• Праглядальная зала.

праглядацца, ✂ і праглядвацца, ✂, незак.

Аб прасторы: быць добра бачным, адкрытым для аглядання.

• З узгорка добра праглядаецца (праглядваецца) ўсё наваколле.

праглянуць, ✂; зак.

Выглянуць, паказацца.

• Праглянула сонца з-за хмар.

|| незак. праглядваць, ✂.

прагматызм, ✂, м.

1. Плынь у філасофіі, якая адмаўляе неабходнасць пазнання аб’ектыўных законаў рэчаіснасці і прызнае ісцінай толькі тое, што дае практычна карысныя вынікі.

2. У гістарычнай навуцы: напрамак, які абмяжоўваецца апісаннем падзей у іх знешняй сувязі і паслядоўнасці без раскрыцця заканамернасцей іх развіцця.

|| прым. прагматычны, ✂.

прагматыка, ✂, ж.

У семіётыцы, мовазнаўстве: напрамак, які вывучае адносіны паміж сродкамі мовы і тымі, хто гэтымі сродкамі карыстаецца; самі такія адносіны.

|| прым. прагматычны, ✂.

прагназіст, ✂, м.

Спецыяліст па прагназіраванню чаго-н.

|| ж. прагназістка, ✂.

прагнасць, ✂, ж.

1. Празмернае імкненне задаволіць якое-н. жаданне.

   • Есці з прагнасцю.

2. Ненасытнасць, жадлівасць.

   • П. чалавечая.

прагнаць, ✂; зак.

1. Прымусіць пайсці адкуль-н., выдаліць (груба, прымусова, сілай).

   • П. з хаты.
   • П. са службы.
   • П. змрочныя думкі (перан.).

2. Прымусіць рухацца, ісці.

   • П. палонных праз горад.
   • П. плыты па рацэ.

3. Ажыццявіць прагон (у 3 знач.; спец.).

   • П. п’есу перад прэм’ерай.

4. Хутка праехаць, прабегчы (разм.).

   • П. па шасэ пяць кіламетраў.

5. Хуткім рухам або накірункам кірункам руху чаго-н. утварыць што-н.

   • П. пракос.
   • П. разору.

6. перан. Задаволіўшы, спыніць, наталіць(разм.).

   • П. смагу.

|| незак. праганяць, ✂.