Verbum

праварыць, ✂; зак.

1. Доўгай варкай давесці да поўнай гатоўнасці.

   • П. мяса.

2. Правесці які-н. час, варачы што-н.

|| незак. праварваць, ✂.

праваскаваць, ✂; зак.

Нацерці воскам, правашчыць.

• П. дратву.

|| незак. праваскоўваць, ✂.

праваслаўе, ✂, н.

Адзін З асноўных напрамкаў хрысціянства, веравызнанне, якое склалася ў Візантыі як усходнехрысціянская царква.

|| прым. праваслаўны, ✂.

правасуддзе, ✂, н.

1. Дзейнасць судовых органаў.

   • Ажыццяўляць п.

2. Справядлівае рашэнне справы, спрэчак.

   • Шукаць правасуддзя.

|| прым. правасудны, ✂.

правата, ✂, ж.

Правільнасць дзеянняў і думак.

• Вера ў правату сваёй справы.

правафланговы, ✂.

1. Які знаходзіцца, размешчаны на правым флангу.

   • П. баец.
   • Раўняцца на правафланговых (наз.).

2. перан. Чалавек, на якога патрэбна раўняцца ў працы, што служыць прыкладам для іншых.

правашчыць, ✂; зак.

Тое, што і праваскаваць.

|| незак. правошчваць, ✂.

праведаць, ✂; зак.

1. Тое, што і наведаць.

   • П. сястру.

2. што, аб чым, пра што і з дадан. сказам. Атрымаць звесткі пра каш-, што-н.

   • П. аб яго здароўі або пра яго здароўе.

|| незак. праведваць, ✂.

праведнік, ✂, м.

1. У веруючых: чалавек, які жыве праведным жыццём.

2. Чалавек, які ў сваіх дзеяннях кіруецца прынцыпамі сумленнасці, справядлівасці (іран.).

◊

• Спаць сном праведніка (разм. жарт.) — спаць спакойна, ціха, мірна.

|| ж. праведніца, ✂.

|| прым. праведніцкі, ✂.

праведны, ✂.

1. У Веруючых: набожны, бязгрэшны, які не парушае рэлігійнай маралі.

   • Праведнае жыццё.

2. Справядлівы, заснаваны на праўдзе (у 2 знач.; уст.).

   • П. суд.

|| наз. праведнасць, ✂.