Verbum

прабіўны, ✂.

1. Які прабівае што-н.

   • Прабіўная сіла снарада.

2. перан. Энергічны і настойлівы (разм.).

   • П. хлопец.

прабіцца, ✂; зак.

1. Прабрацца праз што-н., пераадольваючы перашкоды.

   • Полк прабіўся да ракі.
   • П. праз натоўп.

2. Пражыць з цяжкасцю (разм.).

   • П. да вясны.

3. Пра расліны: вылезці з зямлі.

   • Прабілася зялёная травіца.

|| незак. прабівацца, ✂.

|| наз. прабіццё, ✂.

прабіць, ✂; зак.

1. гл. біць.

2. Ударамі або іншым спосабам зрабіць адтуліну, праход у чым-н.

   • П. адтуліну ў сцяне.
   • П. сабе дарогу (перан. дасягнуць поспеху).

3. З цяжкасцю дабіцца ажыццяўлення чаго-н.

   • П. праект будаўніцтва Дома культуры.

|| незак. прабіваць, ✂.

|| наз. прабіванне, ✂.

праблема, ✂, ж.

1. Складанае пытанне, задача, якія патрабуюць вырашэння, даследавання.

   • Вырашыць праблему.
   • П. землекарыстання.

2. перан. Пра што-н. цяжка вырашальнае, ажыццявімае (разм.).

   • Гэта для мяне не п. (можна лёгка і проста зрабіць).

|| прым. праблемны, ✂.

• Праблемныя пытанні.

праблематычны, ✂ (кніжн.).

1. Яшчэ недаказаны, які з’яўляецца праблемай.

   • Праблематычнае меркаванне.

2. Малапраўдападобны, няпэўны.

   • Праблематычная справа.

|| наз. праблематычнасць, ✂.

прабліснуць, ✂; зак.

Бліснуць раптоўна праз што-н.

• Праз воблакі прабліснула сонца.
• Прабліснула нейкая надзея (перан.).

прабоіна, ✂, ж.

Прабітае наскрозь месца, дзірка.

• П. ў сцяне.

прабой, ✂, м.

Металічная дужка, убітая ў дзверы вечка і пад., што служыць для навешвання замка.

|| прым. прабойны, ✂.

прабойнік, ✂, м. (спец.).

Ручны інструмент для прабівання невялікіх адтулін у метале, каменнай сцяне і пад.

прабор, ✂, м.

Лінія, якая ўтвараецца паміж радамі расчасаных на два бакі валасоў.

• Прамы п. (пасярэдзіне).
• Касы п. (бакавы).