Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеілнорстухчшыэюя’

платанічны, ✂.

Чыста духоўны, пазбаўлены практычных, рэальных мэт.

  • Платанічныя мары.
  • Платанічнае каханне (заснаванае на духоўнай цязе, пазбаўленае пачуццёвасці).

платны, ✂.

  1. Які даецца за плату, падлягае аплаце.

    • П. праезд.
    • Платная паліклініка (з аплочваемым лячэннем).

  2. Які атрымлівае грашовую плату за сваю работу; звязаны з атрыманнем грашовай узнагароды, платы.

    • П. работнік.
    • Платная пасада.

  3. Які карыстаецца чым-н. за плату (разм.).

    • П. наведвальнік.

|| наз. платнасць, ✂.

плато, нескл., н.

Раўніна, размешчаная адносна высока над ўзроўнем мора і аддзеленая ад суседняй мясцовасці крутымі схіламі.

платформа, ✂, ж.

  1. Памост, пляцоўка, у прыватнасці, на чыгуначных станцыях для пасадкі, пагрузкі.

    • Поезд адыходзіць ад трэцяй платформы.

  2. Невялікая чыгуначная станцыя.

  3. Таварны вагон з невысокімі бартамі без даху.

  4. Палітычная праграма партыі, апазіцыі (кніжн.).

    • Выбарчая п. партыі.

|| прым. платформенны, ✂.

плаў:

  • на плаве (спец.) — пра судны, плавальныя сродкі: на вадзе, у плаваючым стане.

    • Трымацца на плаве.

плаў...

Першая частка складаных слоў са знач.:

  • 1) плывучы, напр. плаўбаза, плаўзавод, плаўкран;
  • 2) які мае адносіны да плавання, напр. плаўсастаў (маракі ці рачнікі, якія прымаюць непасрэдны ўдзел у плаванні).

плаўка, ✂, ж.

  1. гл. плавіць.

  2. Выплаўлены за адзін вытворчы цыкл метал (спец.).

    • Домна выдала першую плаўку.

плаўкі​1 ✂ прым.

Здольны лёгка плавіцца.

  • Плаўкія металы.

|| наз. плаўкасць, ✂.

плаўкі​2, ✂

Кароткія мужчынскія трусы для плавання, якія шчыльна аблягаюць цела.

плаўлены, ✂:

  • плаўлены сыр — гатунак мяккага сыру.