Verbum

хлебарэзны, ✂.

Прызначаны для рэзкі хлеба.

• Х. стол.

хлебасол, ✂, м.

Хлебасольны, гасцінны чалавек.

• Ён быў вялікі х.

|| ж. хлебасолка, ✂.

|| прым. хлебасольскі, ✂.

хлебасольства, ✂, н.

Гатоўнасць і ўменне гасцінна сустрэць і пачаставаць.

• Беларускае х.

|| прым. хлебасольны, ✂.

хлебніца, ✂, ж.

1. Від талеркі, падноса, на якіх падаюць на стол хлеб.

2. Невялікая скрынка для захавання хлеба.

3. Спецыяльная дзежка, у якой рашчыняюць хлеб.

хлестакоўшчына, ✂, ж.

Бессаромная нястрымная пахвальба [ад імя Хлестакова, героя камедыі М.В.Гогаля «Рэвізор»].

хлеў, ✂, м.

Памяшканне для жывёлы і хатніх птушак.

|| памянш. хлеўчык, ✂ і хлевушок, ✂.

хлёбаць, ✂; незак. (разм.).

1. Есці, чэрпаючы лыжкай вадкую страву.

   • Х. суп.

2. Піць вялікімі глыткамі.

   • Ён з прагнасцю хлёбае ваду.

|| аднакр. хлёбнуць, ✂ і хлебануць, ✂.

◊

• Хлебануць гора (разм.) — перанесці, паспытаць многа непрыемнага, цяжкага.

|| наз. хлёбанне, ✂.

хліпаць, ✂; незак. (разм.).

1. Ціха плакаць, усхліпваць.

   • Дзесьці жаласна хліпала дзіця.

2. перан. Слаба, мігатліва гарэць.

   • У цемені хліпаў агеньчык свечкі.

|| аднакр. хліпнуць, ✂.

|| наз. хліпанне, ✂.

хлопаць, ✂; незак.

1. Стукаць па чым-н., звычайна з шумам.

   • Х. далоняй далонню па плечуку каго-н.

2. Утвараць моцныя гукі, стукаючы чым-н.

   • Х. дзвярамі.

3. Утвараць кароткія адрывістыя гукі.

   • Дзесьці хлопалі стрэлы.

|| аднакр. хлопнуць, ✂.

|| наз. хлопанне, ✂.

хлопец, ✂, м.

Малады чалавек, юнак.