перакваліфікавацца, ✂; зак.
Набыць новую спецыяльнасць, прафесію.
|| наз. перакваліфікацыя, ✂.
перакваліфікаваць, ✂; зак.
Даць каму-н. новую кваліфікацыю, прафесію.
|| наз. перакваліфікацыя, ✂.
перакідацца, ✂; зак. (разм.).
З цяжкасцю пражыць, перабыць які-н. час.
- Год сяк-так перакідаліся.
перакідаць, ✂; зак.
-
Кідаючы, перамясціць у другое месца ўсё, многае.
- П. дровы з двара пад павець.
-
Скідаць, злажыць нанава, іначай.
|| незак. перакідваць, ✂.
перакідны, ✂.
Перакінуты або які перакідваецца цераз што-н.
перакінуцца, ✂; зак.
-
Штуршком, махам перамясціцца цераз каго-, што-н.
-
Распаўсюдзіцца з аднаго месца на другое.
- Агонь перакінуўся з хаты на гумно.
-
перан. Перайсці на чый-н. бок, стаць прыхільнікам каго-, чаго-н. (разм.).
-
чым. Кінуць што-н. адзін аднаму.
- П. мячыкам.
- П. словам. (перан.; разм.).
- П. жартамі (перан.; разм.).
-
Перакуліцца, перавярнуцца на другі бок (разм.).
- Воз перакінуўся ў канаву.
|| незак. перакідацца, ✂ і перакідвацца, ✂.
перакінуць, ✂; зак.
-
Кінуць цераз каго-, што-н. ці далей за якую-н. мяжу.
- П. мяшок з аднаго пляча на другое.
- П. мяч за рысу.
-
Палажыць што-н. упоперак чаго-н. для пераправы.
-
перан. Перамясціць, адправіць на другое месца.
- П. тэхніку ў раён меліярацыі.
- П. брыгаду тэхнікаў на новы аб’ект.
|| незак. перакідаць, ✂ і перакідваць, ✂.
|| наз. перакідванне, ✂ і перакідка, ✂.
перакіс, ✂, м.
У хіміі — вышэйшая ступень акіслення элемента.
|| прым. перакісны, ✂.
перакітаваць, ✂; зак.
Закітаваць нанава, інакш.
|| незак. перакітоўваць, ✂.
|| наз. перакітоўванне, ✂.