Verbum

пенсіянер, ✂, м.

Чалавек, які атрымлівае пенсію.

• Персанальны п.

|| ж. пенсіянерка, ✂.

|| прым. пенсіянерскі, ✂.

пенснэ, нескл., н.

Акуляры, якія не маюць завушнікаў і трымаюцца на пераноссі пры дапамозе спружынкі.

пень, ✂, м.

1. Астатак спілаванага, ссечанага ці зламанага дрэва, які тырчыць з зямлі.

   • Карчаваць пні.
   • Быць на пні (быць не зрэзаным — пра лес, збожжа).
   • Стаіць як п. (перан. нерухома, нічога не разумеючы; разм.).

2. Адно дрэва будаўнічага матэрыялу.

   • Купіць сорак пнёў лесу.

3. перан. Пра бесталковага, абыякавага да ўсяго чалавека (разм. пагард.).

   • Што гэты п. тут можа зразумець?

|| памянш. пянёк, ✂.

|| прым. пянёчны, ✂ і пнёвы, ✂.

пеньюар, ✂, м.

1. У цырульнях: накідка з белай тканіны, якой накрываюць плечы кліентаў пры стрыжцы. (спец).

2. Лёгкі жаночы ранішні капот.

|| прым. пеньюарны, ✂.

пеня, ✂, ж.

Штраф за невыкананне ў тэрмін устаноўленых законам ці дагаворам абавязацельстваў.

• Налічэнне пеняў.

пепсін, ✂, м. (спец.).

Неабходнае для стрававання арганічнае рэчыва, якое выпрацоўваецца залозамі страўніка, фермент страўнікавага соку.

|| прым. пепсінавы, ✂.

пепсі-кола, ✂, ж.

Танізуючы прахаладжальны напітак.

пера..., прыстаўка.

Абазначае:

1. накіраванасць дзеяння з аднаго месца на другое, з аднаго боку на другі, напр. перабегчы, перавярнуць, перайсці;
2. накіраванасць руху цераз што-н., напр. перакінуць, пераплысці, пераскочыць;
3. змену накіраванасці дзеяння, перадачу каму-, чаму-н., напр. перадаць (у спадчыну), пераслаць;
4. паўтарэнне дзеяння нанава, напр. перарабіць, перачытаць, перашыць;
5. празмернасць дзеяння, а таксама давядзенне дзеяння да адмоўнага выніку, напр. пераесці, перасаліць, перахваліць;
6. перавагу, першынство ў дзеянні, напр. перакрычаць, ператанцаваць, перахітрыць;
7. паслядоўны ахоп дзеяннем усіх або многіх асоб, прадметаў і вычарпальнасць такога дзеяння, напр. пералавіць, перамыць (увесь посуд), перапэцкаць (рукі), перахварэць (усімі дзіцячымі хваробамі);
8. падзел чаго-н. папалам, на часткі, напр. перакусіць (нітку); пераламаць;
9. запоўненасць дзеяннем якога-н. прамежку часу, напр. перазімаваць, пераначаваць;
10. пераўтварэнне ў што-н. іншае, пераход у іншы стан, від, напр. перакласці (на іншую мову), перарасці (сяброўства перарасло ў каханне), перамяніць (свой колер);
11. спыненне якога-н. дзеяння, стану, напр. перабалець (перабалела сэрца), перабрадзіць;
12. слабае праяўленне дзеяння або яго кароткачасовасць, напр. перадыхнуць, перакусіць;
13. узаемнасць дзеяння (у дзеясловаў з часціцай -цца), напр. перагаворвацца, перапісвацца.

пераабсталяваць, ✂; зак.

Абсталяваць нанава, па-іншаму.

• П. лабараторыю.

|| незак. пераабсталёўваць, ✂.

|| наз. пераабсталяванне, ✂ і пераабсталёўванне, ✂.

пераабуць, ✂; зак.

1. Абуць у іншы абутак.

   • П. дзяцей у сухое.
   • П. ногі.

2. Змяніць абутак, абуць іначай.

   • П. боты.

|| незак. пераабуваць, ✂.

|| звар. пераабуцца, ✂.

|| незак. пераабувацца, ✂.

|| наз. пераабуванне, ✂.