Verbum

дзяцюк, ✂, м. (разм.).

Юнак, дарослы хлопец; яшчэ нежанаты малады чалавек.

• Стаяў плячысты д. з гармонікам.

дзячок, ✂, м.

Ніжэйшы царкоўны служыцель у праваслаўнай царкве; псаломшчык.

дзячыха, ✂ (разм.).

Жонка дзячка.

дзяшоўка, ✂, ж. (разм.).

1. Невысокая цана на тавары.

   • Купіў па дзяшоўцы.

2. перан. Нешта безгустоўнае, пазбаўленае каштоўнасці (пагард.).

   • Яго карціны — д.

|| прым. дзяшовы, ✂.