Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

рыбаход, ✂, м. (спец.).

Прыстасаванне для самастойнага праходу рыбы цераз штучныя і натуральныя перашкоды (плаціны, вадаспады і інш.).

|| прым. рыбаходны, ✂.

рыбачыць, ✂; незак. (разм.).

Займацца рыбнай лоўляй; быць рыбаком.

рыбец, ✂, м.

Прамысловая рыба сямейства карпавых.

рыбіна, ✂, ж. (разм.).

Адна рыба, звычайна буйная.

рыбнагляд, ✂, м. (афіц.).

Нагляд за выкананнем правіл рыбалоўства.

  • Дзяржаўны р.

|| прым. рыбнаглядны, ✂.

рыбнік, ✂, м.

Спецыяліст па рыбалоўству; работнік рыбных промыслаў.