Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а е ё і о у ы э я ’

б в г д ё ж з к л н р с т х ц ч ш я

вісмут, ✂, м.

Хімічны элемент — крохкі серабрыста-белы метал.

|| прым. вісмутавы, ✂.

віснуць, ✂; незак.

Апускацца ўніз, прымаючы вісячае становішча, звісаць.
- Валасы віснуць на лоб.
- Туман вісне (перан.) над балотам.
перан., на кш, таксама віснуць на шыі ў каго.
- Ліпнуць да каго-н. (разм.).
- Дзеці так і віснуць на ш.

|| зак. павіснуць, ✂ і завіснуць, ✂.

віст, ✂, м.

Род карцёжнай гульні.

вісус, ✂ (лаянк.).

Свавольнік, гарэза, распуснік.

вісячы, ✂.

Прыстасаваны так, каб вісець.

В. замок.
В. мост.