Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
гджзйклмнрстфш

беркуцяня́, ✂ і беркуцянё, ✂, н.

Птушаня беркута.

берэ́йтар, ✂, м. (спец.).

  1. Аб’ездчык верхавых коней.

  2. Спецыяліст, які вучыць верхавой яздзе.

|| прым. берэйтарскі, ✂.

берэ́т, ✂, м.

Круглая мяккая шапачка без казырка.

  • Мужчынскі б.

|| памянш. берэцік, ✂.

|| прым. берэтны, ✂.