Verbum

сплесціся, ✂; зак.

1. Пераплесціся, злучыцца (пра што-н. гібкае, што ўецца).

   • Галіны бярозы спляліся.

2. перан. Цесна злучыўшыся, счапіцца.

   • Рукі спляліся.

3. Уявіцца, узнікнуць у свядомасці.

   • Так дзіўна сплялося ўсё ў сне.

|| незак. сплятацца, ✂.

|| наз. спляценне, ✂.

сплысці, ✂ і сплыць, ✂; зак.

1. Паплысці ўніз па цячэнні, быць знесеным вадой.

   • Мост сплыў аж да кустоў вербалозу.

2. Сцячы адкуль-н.

   • Вада з сенажаці сплыла к вечару.

3. Плаўна апусціцца, аддаліцца, адысці і пад.

   • Пыл сплыў ад дарогі на прысады.
   • З твару сплыла ўсмешка (перан. знікла).

4. Мінуць, прайсці (пра час, здарэнні).

   • Сплыла маладосць, а за ёй і жыццё.
   • Было ды сплыло (прымаўка).

5. перан. Бясследна прапасці.

   • Быў тавар ды сплыў.
   • Сплылі грошы і няма.

6. Знемагчы ад страты крыві.

   • С. крывёю.

|| незак. сплываць, ✂.

сплысціся, ✂ і сплыцца, ✂; зак.

1. Прыплысці ў адно месца з розных бакоў.

   • Гусі сплыліся на сярэдзіну ракі.
   • Людзі сплыліся на выган (перан. сабраліся ў адным месцы).

2. Зліцца ў адно, страціць выразнасць абрысаў.

   • Фарбы сплыліся ў цемры.

|| незак. сплывацца, ✂.

сплюнуць, ✂; зак.

1. Выплюнуць што-н. з рота.

   • С. сліну.

2. Плюнуць куды-н.

   • С. на траву.

|| незак. сплёўваць, ✂.

сплюшчыцца​¹, ✂; зак.

Пра вочы, павекі: заплюшчыцца.

|| незак. сплюшчвацца, ✂.

сплюшчыцца​², ✂; зак.

Зрабіцца пляскатым ад удару, ціску.

• Галоўка цвіка сплюшчылася.

|| незак. сплюшчвацца, ✂.

сплюшчыць, ✂; зак.

Пра вочы, павекі: заплюшчыць.

|| незак. сплюшчваць, ✂.

спляжыць, ✂; зак.

1. Пра лес: вынішчыць, ссячы (разм.).

   • Будавалі дарогу і спляжылі ўвесь бярэзнік.

2. Вытаптаць, стаптаць (разм.).

   • Скаціна спляжыла віку.

3. каго і без дапаўнення. Ударыць (разм. груб.).

   • С. кіем па спіне.

4. Затаптаць, забрудзіць (разм.).

   • Усю пасцель спляжылі.

спляскацца, ✂; зак.

Ад ціску, удару зрабіцца пляскатым; сплюшчыцца.

|| незак. сплесквацца, ✂.

спляснелы, ✂ і сплеснелы, ✂.

Пакрыты плесняй.