Verbum

грузчык, ✂, м.

Рабочы на пагрузцы або разгрузцы чаго-н.

|| ж. грузчыца, ✂.

|| прым. грузчыцкі, ✂.

грузы, ✂.

Такі, у якім можна ўвязнуць, гразкі, багністы.

• Грузкая зямля.

|| наз. грузкасць, ✂.

грук, ✂, м. (разм.).

1. Тое, што і грукат.

2. выкл. у знач. вык. Ужываецца ў значэнні дзеясловаў грукаць і грукнуць.

   • Калёсы г. ды г. па бруку.

◊

• Ні стуку ні груку (разм.) — ціха, без шуму.

грукат, ✂, м.

Моцны, раскацісты шум.

грукатаць, ✂; незак. (разм.).

Стукаць, грымець, грукаць.

|| зак. прагрукатаць, ✂.

|| наз. грукатанне, ✂.

грукатлівы, ✂.

Які стварае грукат, шумны.

• Горны вадаспад г.

грукатня, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і грукат.

грукацець, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і грукатаць.

|| зак. прагрукацець, ✂.

грукацца, ✂; незак. (разм.).

1. Стукацца аб што-н.

   • Г. галавой аб сцяну.

2. Моцна стукаць (у дзверы, акно і пад.).

   • Г. ў дзверы.

грукаць, ✂; незак. (разм.).

1. Ствараць грукат.

   • Боты грукалі па дашчанай падлозе.

2. Тое, што і грукацца (у 2 знач.).

   • Г. у дзверы.

|| аднакр. грукнуць, ✂.

|| наз. груканне, ✂.