Verbum

панаварваць, ✂; зак.

Наварыць многа чаго-н.

• П. страў на цэлую талаку.

панаварочваць, ✂; зак.

1. Наварочаць, накідаць, нагрувасціць у вялікай колькасці.

   • П. зямлі.

2. што чым. Прыкрыць, навярнуўшы чым-н.

   • П. міскі каструлямі.

панаваць, ✂; зак.

1. Мець уладу над кім-, чым-н., мець перавагу перад кім-, чым-н. або дзе-н.

   • П. у паветры.
   • П. на моры.

2. Мець пераважнае распаўсюджанне.

   • Там панавала менавіта гэта думка.

3. Ахопліваць, напаўняць сабой усё.

   • У лесе панавала цішыня.

4. над чым. Узвышацца, узнімацца над чым-н.

   • Узвышша пануе над наваколлем.

5. Жыць у раскошы (разм.).

   • Завёў сабе добрую гаспадарку і пануе.

|| наз. панаванне, ✂.

• Фашысцкія захопнікі імкнуліся да панавання над светам.
• П. ў паветры.
• Палітычнае п.
• П. чалавека над прыродай.

панавець, ✂; зак.

Зрабіцца навейшым, абнавіцца.

• Пафарбаваны паркан нібы панавеў.

панавешваць, ✂; зак.

Навешаць чаго-н. у многіх месцах.

• П. ліхтароў.

панаводзіць, ✂; зак.

1. Навесці, прывесці ў вялікай колькасці.

   • П. дзяцей у хату.

2. Цэлячыся, накіраваць на каго-, што-н. у вялікай колькасці.

   • П. пісталеты ў цэль.

панавозіць, ✂; зак.

Навезці, прывезці ў вялікай колькасці.

• П. дроў.

панавязваць, ✂; зак.

1. чаго. Зрабіць шляхам вязання многа чаго-н.

   • П. пальчатак.

2. Пачапіць што-н. усім, многім.

   • П. званкі на шыю жывёле.

3. Прывязаць, каб не разыходзіліся (пра жывёлу).

   • П. коней на ланцугі.

панаганяць, ✂; зак.

1. Нагнаць, сабраць у адным месцы многа каго-, чаго-н.

   • П. жывёлы на бойню.
   • П. лодак у бухту.

2. Нацерці (пра мазалі).

   • П. мазалі на руках.

3. Набіваючы, насадзіць на што-н. усё, многае.

   • П. абручы на бочку.

4. чаго. Увагнаць многа чаго-н. куды-н.

   • П. цвікоў у сцяну.

панагружаць, ✂; зак.

1. Нагрузіць усё, многае або ўсіх, многіх.

   • П. вазы сенам.

2. Ускласці дадатковую нагрузку на многіх.