Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

яхідна, ✂, ж.

  1. Невялікая млекакормячая жывёліна, пакрытая іголкамі і поўсцю, водзіцца ў Аўстраліі і на астравах Ціхага акіяна.

  2. Ядавітая аўстралійская змяя сямейства аспідаў.

  3. перан. Пра злога, каварнага чалавека (разм.).

яхіднічаць, ✂; незак. (разм.).

Злосна іранізаваць, з’едліва насміхацца з каго-н.

|| зак. з’яхіднічаць, ✂.

яхідны, ✂.

Каварны, з’едлівы.

  • Я. чалавек.
  • Я. позірк.

|| наз. яхіднасць, ✂.

яхідства, ✂, н.

Злосць, з’едлівасць, каварства.

яхкаць, ✂; незак.

Брахаць у час пагоні за зайцамі (пра сабаку).

|| наз. яхканне, ✂.

яхт... і яхт-...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да ваджэння яхтаў, да паруснага спорту, напр. яхт-клуб, яхт-клубавец.

яхта, ✂, ж.

  1. Вялікая і лёгкая спартыўная парусная лодка.

    • Гоначная я.
  2. Невялікае судна для прагулак, спорту.

    • Маторная я.

|| прым. яхтавы, ✂.

яхтсмен, ✂, м.

Спартсмен, які займаецца парусным спортам.

|| ж. яхтсменка, ✂.

|| прым. яхтсменскі, ✂.

яхт-клуб, ✂, м.

Спартыўная арганізацыя, якая займаецца водным, пераважна парусным спортам.

|| прым. яхт-клубаўскі, ✂.

яць, ✂, м.

Назва літары «Ѣ», якая абазначана ў старажытнасці асаблівы гук, які пазней супаў з «е».

◊

  • На яць (разм. жарт.) — вельмі добра, як патрабуецца.

    • Выканаць што-н. на яць.