дзвы́нкаць, -аю, -аеш, -ае; незак.
Утвараць звінючыя гукі (пра шкло, метал, насякомых і пад.).
Недзе дзвынкала шкло.
Над вухам дзвынкалі камары.
|| аднакр. дзвы́нкнуць, -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. дзвы́нканне, -я, н.
дзе, прысл.
1. пыт. У якім месцы.
Дзе вы працуеце?
2. месца. У якім месцы.
Няма дзе адпачыць.
3. неазнач. Тое, што і дзе-небудзь.
Пашукай лепш, можа дзе згубіў.
Ці няма дзе вольнага месца?
4. адноснае. Ужыв. як злучальнае слова, падпарадкоўвае даданыя сказы месца, азначальныя, дапаўняльныя, дзейнікавыя, уступальныя сказы.
Горад, дзе я жыў.
5. у знач. часц. Ужыв. для выражэння поўнай немагчымасці чаго-н., сумнення ў чым-н.
Адпачыў? — Дзе адпачыў!
Столькі работы.
◊
Дзе наша не прападала (разм.) — выказванне рашучасці ісці на рызыку.
дзе́вер, -а, мн. -ы, -аў, м.
Мужаў брат.
Мой д. — справядлівы чалавек.
дзевяно́ста, -а, ліч. кольк.
Лік і колькасць 90.
Д. чалавек.
Яму за д.
|| парадк. дзевяно́сты, -ая, -ае.
дзевятна́ццаць, -і, ліч. кольк.
Лік і колькасць 19.
|| парадк. дзевятна́ццаты, -ая, -ае.
дзевяці...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач. дзевяць, напр.: дзевяцігадовы, дзевяцімпольны, дзевяцібальны, дзевяціградусны, дзевяцігадзінны.
дзевяцікла́снік, -а, мн. -і, -аў, м.
Вучань дзявятага класа.
|| ж. дзевяцікла́сніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
дзевяцікра́тны, -ая, -ае.
Які паўтараецца дзевяць разоў, павялічаны ў дзевяць разоў.
У дзевяцікратным памеры.
дзе́вяць, -і, Т -ццю́, ліч. кольк.
Лік, лічба і колькасць 9.
|| парадк. дзявя́ты, -ая, -ае.
дзевяцьсо́т, дзевяцісо́т, дзевяціста́м, дзевяццюста́мі, (аб) дзевяціста́х, ліч. кольк.
Лік і колькасць 900.
|| парадк. дзевяцісо́ты, -ая, -ае.