Verbum

гу́бка³, -і, ДМ -бцы, мн. -і, -бак, ж. (гіст.).

Мера нітак, прыгатаваных на аснову для ткання палатна.

Выткала сем губак палатна.

губкава́ты, -ая, -ае.

Порысты, падобны на губку².

Губкаватая рызіна.

губля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца; незак.

1. Прападаць, знікаць.

Дробныя рэчы часта губляюцца.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Рабіцца непрыметным, нябачным.

Сцежка гублялася ў бярэзніку.

3. перан. Траціць самавалоданне, хвалявацца.

Ён не губляўся ні пры якіх абставінах.

|| зак. згубі́цца, згублю́ся, згу́бішся, згу́біцца.

губля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; незак., каго-што.

1. Пазбаўляцца чаго-н., пакідаючы невядома дзе па няўважлівасці.

Г. пальчаткі.

2. перан. Перастаць мець што-н., валодаць чым-н.

Г. надзею.

Г. слых.

3. Марна траціць што-н.

Дарэмна г. час.

4. Збівацца з чаго-н., не заўважаць чаго-н.

Г. сцежку.

|| зак. згубі́ць, згублю́, згу́біш, згу́біць; згу́блены.

Лепей з разумным з., чым з дурным знайсці (прыказка).

губны́ гл. губа¹.

губча́ты, -ая, -ае.

Тое, што і губкаваты.

гувернёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Выхавацель дзяцей у сям’і, звычайна іншаземец.

|| прым. гувернёрскі, -ая, -ае.

|| ж. гуверна́нтка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так; прым. гуверна́нцкі, -ая, -ае.

гугено́ты, -аў, адз. -но́т, -а, м.

Французскія пратэстанты 16—17 стст., якіх праследавалі каталіцкая царква і ўрад.

гугня́віць, -ня́ўлю, -ня́віш, -ня́віць; незак.

Гаварыць у нос.

гугня́вы, -ая, -ае.

Які гаворыць у нос.

|| наз. гугня́васць, -і, ж.