Verbum

шчу́паць, -аю, -аеш, -ае; -аны; незак.

1. каго-што. Датыкацца, мацаць з мэтай агляду, даследавання.

Ш. курэй.

2. перан. Уважліва разглядаць.

Ш. вачамі каго-, што-н.

3. што. Даследаваць шчупам.

|| зак. пашчу́паць, -аю, -аеш, -ае; -аны.

|| наз. шчу́панне, -я, н.

шчупачо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.

1. гл. шчупак.

2. Дзіцяня шчупака, малы шчупак.

шчупачы́ны, -ая, -ае.

Такі, як у шчупака.

Ш. хвост.

шчу́плы, -ая, -ае.

Мізэрны, слабы, худы.

Шчуплае цельца.

|| наз. шчу́пласць, -і, ж.

шчыгляня́ і шчыглянё, -ня́ці, мн. -ня́ты, -ня́т, н.

Птушаня шчыгла.

шчыго́л, -гла́, мн. -глы́, -гло́ў, м.

Маленькая пеўчая птушка атрада вераб’інападобных з яркім апярэннем.

|| прым. шчыгля́чы, -ая, -ае.

шчыгры́н, -у, м.

Мяккая казіная або авечая (першапачаткова асліная) скура з адмысловым узорам на няроўнай паверхні.

|| прым. шчыгры́навы, -ая, -ае.

шчы́калатка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Сучляненне касцей галёнкі з касцямі ступні, якое выдаецца па баках нагі.

|| прым. шчы́калатачны, -ая, -ае.

шчыка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; незак., каго-што (разм.).

Тое, што і шчыпаць.

|| аднакр. ушчыкну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.

|| наз. шчыка́нне, -я, н.

шчыке́тнік, -а і -у, м. (разм.).

Тое, што і штыкетнік.