шу́ла, -а і шуло́, -а́,
1. Бервяно ці тоўсты брус з высечанымі пазамі, замацаваны ў чым
2. Слуп ці брус, на які падвешваецца створка варот.
шу́ла, -а і шуло́, -а́,
1. Бервяно ці тоўсты брус з высечанымі пазамі, замацаваны ў чым
2. Слуп ці брус, на які падвешваецца створка варот.
шу́лер, -а,
Чалавек, які ў картачнай гульні выкарыстоўвае махлярскія прыёмы, а таксама ўвогуле махляр.
||
шу́лерства, -а,
Махлярская гульня, прыёмы шулера.
шум, -у,
1. Гукі, якія зліліся ў громкае і нязладжанае гучанне.
2.
3. Гук з няяснай танальнасцю (
4. Сварка, крыкі, гучнае выражэнне незадавальнення.
||
шум², -у,
Пеністы налёт на паверхні супу
шумаві́к, -а́,
1. Работнік тэатра, кіно, які стварае шумавыя эфекты.
2. Музыкант, які іграе на шумавых інструментах.
шумавы́, -а́я, -о́е (
1.
2. Які ўтварае гучныя рознахарактарныя гукі.
шуме́ць¹, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; -мі́;
1. Утвараць, рабіць шум (у 1
2. Гучна выражаць незадаволенасць, сварыцца, крычаць.
3. Ажыўлена абмяркоўваць што
шуме́ць², 1 і 2
Узнімацца пенай, пеніцца.
шумі́ха, -і,
Залішне ажыўленае абмеркаванне чаго