Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

цяжкаатле́т, -а, Ме́це, мн. -ы, -аў, м.

Спартсмен, які займаецца цяжкай атлетыкай.

цяжкаатлеты́чны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да цяжкай атлетыкі.

Цяжкаатлетычныя спаборніцтвы.

цяжкавагаві́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Спартсмен (барэц, баксёр, штангіст і пад.) цяжкай вагі.

цяжкава́гавы, -ая, -ае.

1. Які мае вялікую вагу; цяжкі.

Цяжкавагавыя грузы.

2. Які перавышае сваёй вагой нормы загрузкі.

Ц. таварны састаў.

|| наз. цяжкава́гавасць, -і, ж.

цяжкава́ты, -ая, -ае.

Даволі цяжкі.

Ц. клунак.

|| наз. цяжкава́тасць, -і, ж.

цяжкаво́з, -а, мн. -ы, -аў, м.

Парода рабочых коней, якія выкарыстоўваюцца для перавозкі вялікіх грузаў, ламавік.

|| прым. цяжкаво́зны, -ая, -ае.

цяжкавыхо́ўны, -ая, -ае.

Які з цяжкасцю паддаецца выхаванню.

Цяжкавыхоўнае дзіця.

цяжкагру́зны, -ая, -ае.

Прызначаны для перавозкі цяжкіх грузаў.

Цяжкагрузнае судна.

цяжкадасту́пны, -ая, -ае.

1. Да якога цяжка даступіцца; непраходны.

Цяжкадаступныя балоты.

2. Цяжкі для разумення, вывучэння.

Ц. стыль.

|| наз. цяжкадасту́пнасць, -і, ж.

цяжкаду́м, -а, мн. -ы, -аў, м.

Тое, што і тугадум.