Verbum

це́рам, -а, мн. -ы́ і (з ліч. 2, 3, 4) це́рамы, церамо́ў, м.

1. У Старажытнай Русі: высокі багаты дом у выглядзе вежы.

2. Пра высокі, прыгожы драўляны дом.

Не дом, а ц. пабудаваў!

|| памянш. церамо́к, -мка́, мн. -мкі́, -мко́ў, м.

|| прым. це́рамны, -ая, -ае.

цераспало́сіца, -ы, мн. -ы, -сіц, ж.

Размяшчэнне зямельных участкаў адной гаспадаркі палосамі ўперамежку з чужымі ўчасткамі.

|| прым. цераспало́сны, -ая, -ае.

церассядзе́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Тое, што і пасак (у 3 знач.).

церассядзёлак, -лка, мн. -лкі, -лкаў, м.

Тое, што і пасак (у 3 знач.).

цернаслі́ва, -ы, мн. -ы, -слі́ў, ж.

Пладовае дрэва або куст, натуральны гібрыд цёрну і слівы, а таксама салодкія сінявата-чорныя плады гэтага дрэва.

|| прым. цернаслі́вавы, -ая, -ае.

це́рні, -яў.

1. Пра калючыя расліны, а таксама калючкі на іх (уст. і кніжн.).

2. перан. Цяжкасці, пакуты, якія сустракаюцца на жыццёвым шляху каго-н.

це́рніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.

Прылада, якой труць лён, каноплі.

це́рпкі, -ая, -ае.

Кіславата-даўкі, аскомісты.

Церпкае віно.

|| наз. це́рпкасць, -і, ж.

церусі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., цяру́сіцца; незак. (разм.).

Тое, што і церушыцца.

церусі́ць, церушу́, цяру́сіш, цяру́сіць; цяру́сім, цяру́сіце, цяру́сяць; незак. (разм.).

Тое, што і церушыць.