Verbum

фу́нкцыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. З’ява, якая залежыць ад іншай і змяняецца па меры змянення іншай з’явы.

2. У матэматыцы: закон, паводле якога кожнаму элементу аднаго мноства ставіцца ў адпаведнасць некаторы элемент іншага мноства.

Лінейная ф.

Трыганаметрычная ф.

3. Работа, спецыфічная дзейнасць, што выконваецца органам, арганізмам і пад.

Ф. залоз.

4. Роля, значэнне, назначэнне чаго-н.

Функцыі крэдыту.

5. Абавязак, кола дзейнасці.

Службовыя функцыі.

Функцыі прафкама.

|| прым. функцыяна́льны, -ая, -ае.

функцыянава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; незак.

Дзейнічаць, быць у рабоце, працаваць.

Ужо месяц функцыянуе бальніца.

|| наз. функцыянава́нне, -я, н.

функцыяна́льны, -ая, -ае.

1. гл. функцыя.

2. Выкліканы функцыянаваннем чаго-н., залежны ад дзейнасці, а не ад структуры чаго-н.

Ф. падзел працы.

Функцыянальнае парушэнне сардэчнай дзейнасці.

фунт¹, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Руская мера вагі, роўная 409,5 г.

2. Англійская мера вагі, роўная 453,6 г.

◊

Па чым фунт ліха (ведаць, зазнаць, паказаць і пад.; разм.) — зазнаць, як цяжка ў горы, у нястачы.

|| ласк. фу́нцік, -а, мн. -і, -аў, м.

|| прым. фунто́вы, -ая, -ае.

фунт², -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

Грашовая адзінка ў Вялікабрытаніі і некаторых іншых краінах.

Англійскі ф.

фу́ра, -ы, мн. -ы, фур, ж.

Вялікія, звычайна крытыя, калёсы, машына і пад. для перавозкі грузаў.

фура́ж, -у́, м.

Раслінны корм для свойскай жывёлы і птушак.

|| прым. фура́жны, -ая, -ае.

Фуражныя культуры.

фура́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.

Галаўны ўбор з аколышам і казырком; форменная шапка.

|| прым. фура́жачны, -ая, -ае.

Фуражачная майстэрня.

фуражы́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Работнік па нарыхтоўцы, захаванні і выдачы фуражу.

2. Той, хто адпраўлены на фуражыроўку (гіст.).

|| прым. фуражы́рскі, -ая, -ае.

фуражыро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, ж. (гіст.).

Нарыхтоўка фуражу для войск у ваенны час.