усярэ́дзіне, прысл. і прыназ.
1. прысл. Унутры, у цэнтры чаго-н.
Мыць бутэльку ў.
2. прыназ. з Р. Пасярод.
У. двара.
усячы́, усяку́, усячэ́ш, усячэ́; усячо́м, усечаце́, усяку́ць; усе́к, -кла; усячы́; усе́чаны; зак., што.
1. Адсякаючы, укараціць; змагчы адсячы (пераважна з адмоўем).
У. касільна.
Палена цвёрдае — не ўсячэш.
2. Урабіць у высечаную адтуліну (спец.).
У. перагародку ў сцяну.
3. перан. Паменшыць колькасць складоў у радку (кніжн.).
У. склад у вершаваным радку.
|| незак. усяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. усячэ́нне, -я, н.
уся́чына, -ы, ж.
У выразе: усякая ўсячына (разм.) — усё, што хочаш, сумесь чаго-н. рознага, разнастайнага.
утаі́ць, утаю́, уто́іш, уто́іць; уто́ены; зак., што.
1. Захаваць у тайне, скрыць ад іншых.
У. праўду.
2. Тайна прысвоіць.
У. чужыя грошы.
|| незак. уто́йваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. уто́йванне, -я, н.
утаймава́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Спецыяліст па ўтаймаванні дзікіх звяроў.
|| ж. утаймава́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
утаймава́цца, -му́юся, -му́ешся, -му́ецца; -му́йся; зак.
1. Уціхамірыцца, супакоіцца (пра чалавека); стаць паслухмяным, падпарадкавацца волі чалавека (пра жывёл).
Вясёлая публіка нарэшце ўтаймавалася.
Звер утаймаваўся.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Зменшыцца або суняцца (пра боль і пад.), заглушыцца (пра якое-н. пачуццё); прыйсці ў нерухомы стан.
Боль утаймаваўся.
Хваляванне ўтаймавалася.
|| незак. утаймо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
утаймава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны; зак.
1. каго (што). Уціхамірыць, супакоіць (чалавека); падпарадкаваць волі чалавека (дзікую або непаслухмяную жывёлу).
У. раззлаванага чалавека.
У. тыгра.
2. што. Зменшыць, аслабіць, прыглушыць праяўленне чаго-н.; справіцца з якімі-н. стыхійнымі з’явамі.
У. боль.
У. смагу.
У. пажар.
|| незак. утаймо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; наз. утаймо́ўванне, -я, н.
|| наз. утаймава́нне, -я, н.
утамі́ць, утамлю́, уто́міш, уто́міць; уто́млены; зак., каго-што.
Давесці да ўтомы, стаміць, змарыць.
У. каня.
У. рукі.
|| незак. утамля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
утамля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца; незак.
Тое, што і таміцца (у 1 знач.).