Verbum

тваро́жыцца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -жыцца; незак.

Ператварацца ў тварог (пра малако).

тваро́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; незак., што.

Квасіць малако для атрымання тварагу.

твары́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., тво́рыцца; незак.

Рабіцца, адбывацца.

На вуліцы тварылася нешта незразумелае.

твары́ць, твару́, тво́рыш, тво́рыць; тво́раны; незак., што.

1. таксама без дап. Ствараць у працэсе творчай дзейнасці.

2. Рабіць, здзяйсняць.

Т. дабро.

Т. гісторыю.

|| наз. тварэ́нне, -я, н.

тварэ́нне, -я, н.

1. гл. тварыць.

2. мн. -і, -яў. Тое, што створана ў працэсе творчай дзейнасці; твор.

Т. мастака.

тварэ́ц, -рца́, мн. -рцы́, -рцо́ў, м.

1. Той, хто стварае матэрыяльныя і духоўныя каштоўнасці.

Т. гісторыі — народ.

2. (з вялікай літары). У рэлігіі: Бог як стваральнік свету.

твіст, -а, М -сце, м.

Амерыканскі парны танец імправізацыйнага характару.

твой, твайго́, м., твая́, тваёй, ж., тваё, твайго́, н., мн. твае́, тваі́х; займ. прынал.

1. Які мае адносіны да цябе, належыць табе.

Т. дом.

Твая кніга.

Тваё паліто.

2. у знач. наз. твой, твайго́, м., твая́, тваёй, ж. Муж, каханы або жонка, каханая. — Ці т. дома? — Не, кудысьці пайшоў.

твор, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прадукт творчай працы (раман, карціна, архітэктурнае збудаванне і пад.).

тво́рны,

У выразе: творны склон — склон, які адказвае на пытанні кім? чым?