рыштава́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
Часовае збудаванне з дошак, стоек або металічных трубак, якое ўстанаўліваецца ўздоўж сцен для будаўнічых або рамонтных работ.
Будынак у рыштаванні.
рышто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.
Жалабок, канаўка сцёку вады.
Прыдарожныя рышткі.
рышту́нак, -нку, м., зб.
Набор, сукупнасць прыстасаванняў неабходных для якога-н. занятку, для якой-н. работы.
Рыбацкі р.
Паходны р.
рышэлье́.
1. нескл., н. Ажурная вышыўка з абкіданым контурам малюнка.
Салфетка з р.
2. нязм. Пра ажурную вышыўку з такім контурам.
Вышыўка р.
рэ...
Прыстаўка, якая ўтварае дзеясловы і назоўнікі са знач. паўторнасці або процілегласці, напр.: рэарганізаваць, рээвакуіраваць, рэканструкцыя.
рэабілітава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак. і незак., каго-што.
Аднавіць (аднаўляць) былую добрую рэпутацыю або ў ранейшых правах.
|| звар. рэабілітава́цца, -ту́юся, -ту́ешся, -ту́ецца; -ту́йся.
|| наз. рэабіліта́цыя, -і, ж.
рэабіліта́цыя, -і, ж.
1. гл. рэабілітаваць.
2. Устараненне вынікаў якой-н. цяжкай хваробы або траўмы (спец.).
Медыцынская р.
|| прым. рэабілітацы́йны, -ая, -ае.
Р. цэнтр.
рэагава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й; незак., на што.
1. Адказваць якім-н. чынам на раздражненне, уздзеянне звонку.
Сэрца па-рознаму рэагуе на фізічную нагрузку.
2. Праяўляць свае адносіны да чаго-н.
Р. на скаргу.
|| зак. прарэагава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й, зрэагава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й і адрэагава́ць, -гу́ю, -гу́еш, -гу́е; -гу́й (да 2 знач.; разм.).
|| наз. рэагава́нне, -я, н. і рэа́кцыя, -і, ж.
Рэагаванне вока на святло.
Гэта навіна выклікала ў людзей дваякую рэакцыю.
|| прым. рэакты́ўны, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).
рэа́ктар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Апарат або ўстаноўка, у якой адбываецца фізічная (ядзерная) або хімічная рэакцыя.
Ядзерны р.
Хімічны р.
|| прым. рэа́ктарны, -ая, -ае.
рэакты́вы, -аў, адз. -ты́ў, -ты́ву, м. (спец.).
Рэчывы, якія прымяняюцца для ажыццяўлення хімічнай рэакцыі.
Хімічныя р.
|| прым. рэакты́ўны, -ая, -ае.