Verbum

по́мніць, -ню, -ніш, -ніць; незак., каго-што, пра каго-што, аб кім-чым і з дадан. сказам.

Трымаць у памяці, не забываць.

П. сваё маленства.

П. верш на памяць.

П. пра сяброў.

П. аб сваіх абавязках.

◊

Не помніць сябе ад чаго — будучы ўсхваляваным, не кантраляваць сваіх дзеянняў, учынкаў.

Не п. сябе ад шчасця.

по́мпа¹, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Прыстасаванне, якім пампуюць вадкасць, газ; насос.

Пажарная п.

|| прым. по́мпавы, -ая, -ае.

Помпавая станцыя.

по́мпа², -ы, ж. (кніжн.).

Непраўдзівая, паказная пышнасць.

Рабіць што-н. з помпай.

по́мслівы, -ая, -ае.

Схільны да помсты.

П. чалавек.

|| наз. по́мслівасць, -і, ж.

по́мста, -ы, ДМ -сце, ж.

Адплата за прычыненае зло, жаданне адпомсціць.

Прага помсты.

по́мсціць, -мшчу, -мсціш, -мсціць; незак., каму.

Чыніць помсту каму-н.

П. ворагу.

|| зак. адпо́мсціць, -мшчу, -мсціш, -мсціць; -мшчаны.

по́наж гл. панажы.

по́начы, прысл.

Ноччу.

Хадзіць п.

по́ні, нескл., м.

Конь штучна выведзенай нізкарослай пароды.

Катацца на п.

по́нча нескл., н.

Кароткі суцэльны плашч з прамавугольнага кавалка тканіны або вязаны, які надзяваецца цераз галаву.