Verbum

пла́віцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -іцца; незак.

Станавіцца вадкім пад уздзеяннем высокай тэмпературы.

Шкло плавіцца пры высокай тэмпературы.

|| зак. распла́віцца, -іцца.

пла́віць, пла́ўлю, пла́віш, пла́віць; пла́ўлены; незак., што.

Ператварыць цвёрдае цела ў вадкае шляхам награвання.

П. метал.

|| зак. распла́віць, -ла́ўлю, -ла́віш, -ла́віць; -ла́ўлены.

|| наз. плаўле́нне, -я, н. і пла́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

|| прым. плаві́льны, -ая, -ае.

Плавільная печ.

плаво́к, плаўка́, мн. плаўкі́, плаўко́ў, м.

Тое, што і паплавок.

|| прым. плаво́чны, -ая, -ае і плаўко́вы, -ая, -ае.

плагія́т, -у, М -я́це, м.

Выдача чужога твора за свой або выкарыстанне ў сваёй працы чужога твора без спасылкі на аўтара.

плагія́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек, які займаецца плагіятам.

|| прым. плагія́тарскі, -ая, -ае.

плада... (гл. плода...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужыв. замест «плода...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр.: пладазбор, пладазменнасць, пладамыйка, пладасховішча, пладаедны, пладаягадны, пладагонны.

пладаві́ты, -ая, -ае.

1. Які хутка размнажаецца, нараджае вялікае патомства.

Трусы вельмі пладавітыя.

2. перан. Які многа піша, напісаў многа твораў, даследаванняў.

П. пісьменнік.

|| наз. пладаві́тасць, -і, ж.

пладаво́дства, -а, н.

Развядзенне пладовых і ягадных раслін як галіна раслінаводства.

|| прым. пладаво́дчы, -ая, -ае.

пладано́сны, -ая, -ае.

Які прыносіць, дае плады.

Пладаноснае дрэва.

|| наз. пладано́снасць, -і, ж.

пладапа́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Падзенне спелых пладоў.

|| прым. пладапа́дны, -ая, -ае.