Verbum

перастро́іць², -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены; зак., каго-што.

Нанава размясціць у страі, змяніць строй чаго-н.

П. баявыя парадкі пяхоты.

|| незак. перастро́йваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. перастрае́нне, -я, н.

перастрэ́львацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

Абстрэльваць адзін аднаго.

|| наз. перастрэ́лка, -і, ДМ -лцы, ж.

перастрэ́льваць гл. перастраляць.

пераступа́цца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

Абменьвацца ўмоўнымі стукамі цераз сцяну для паведамлення чаго-н. адзін другому.

|| наз. перасту́к, -у м. і перасту́кванне, -я, н.

пераступа́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. гл. пераступіць¹.

2. Папераменна, мяняючы апору, паднімаць то адну, то другую нагу.

П. з нагі на нагу ад холаду.

пераступа́ць² гл. пераступіць².

пераступі́ць¹, -уплю́, -у́піш, -у́піць; зак.

1. каго-што і цераз каго-што. Ступіўшы, перайсці што-н.

П. парог (цераз парог).

2. перан., што. Парушыць, перасягнуць мяжу чаго-н.

П. мяжу прыстойнасці.

П. закон.

|| незак. пераступа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

пераступі́ць², -уплю́, -у́піш, -у́піць; зак.

1. што. Добраахвотна адмовіцца ад чаго-н. на карысць другога; ахвяраваць што-н., чым-н.

П. чаргу.

Я лепш сваё пераступлю.

2. каму-чаму. Зрабіць уступку, саступіць.

Старому чалавеку трэба п.

|| незак. пераступа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

перасу́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Паўторны судовы разбор.

Адправіць справу на п.

перасу́нуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нься; зак.

Пасунуўшыся, перамясціцца.

П. на другі канец лаўкі.

|| незак. перасо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.