Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

папавары́ць, -вару́, -ва́рыш, -ва́рыць і папава́рваць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Варыць доўга, неаднаразова; паварыць многа чаго-н.

Давялося п. грыбоў.

папавучы́ць, -учу́, -у́чыш, -у́чыць і папаву́чваць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што (разм.).

Доўга вучыць; павучыць многіх.

папагаласі́ць, -лашу́, -ло́сіш, -ло́сіць і папагало́шваць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Галасіць доўга, неаднаразова.

папаганя́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак., каго-што (разм.).

Ганяць доўга, неаднаразова.

Колькі плытоў я папаганяў.

папагарава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; зак. (разм.).

Гараваць доўга.

Папагараваў ён за сваё жыццё.

папагуля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е і папагу́льваць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Гуляць доўга, неаднаразова.

Папагуляў (папагульваў) на вяселлях.

папада́нне гл. папасці.

папада́цца гл. папасціся.

папа́даць, 1 і 2 ас. адз. не ўжыв., -ае; -аем, -аеце, -аюць; зак.

Упасці ў вялікай колькасці або многа разоў, адзін за другім.

З паліцы пападалі кніжкі.

папада́ць гл. папасці.