накуро́дыміць, -млю, -міш, -міць; зак.
Нарабіць, напусціць куродыму.
Галавешка накуродыміла.
накуры́ць, -куру́, -ку́рыш, -ку́рыць; -ку́раны; зак.
Курачы, напоўніць памяшканне табачным дымам.
|| незак. наку́рваць, -аю, -аеш, -ае.
накурэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; зак.
Напусціць дыму; накуродымець.
Галавешкі накурэлі поўную хату дыму.
накуса́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.), каго-што. Пра насякомых: пакусаць, нарабіць укусаў у многіх месцах.
Камары накусалі рукі.
2. чаго. Адкусваючы шчыпцамі, нарабіць кавалкаў (разм.).
Н. свінцу.
|| незак. наку́сваць, -аю, -аеш, -ае.
накусі́ць, -кушу́, -ку́сіш, -ку́сіць; -ку́саны; зак., што.
Пракусіць злёгку, зверху, не да канца.
Н. яблык.
|| незак. наку́сваць, -аю, -аеш, -ае; наз. наку́сванне, -я, н.
накуха́рыць, -ру, -рыш, -рыць; зак., чаго і без дап. (разм.).
Наварыць чаго-н., прыгатаваць у нейкай колькасці для яды.
Чаго ты там накухарыла?
накцю́рн, -а, мн. -ы, -аў, м.
Невялікі музычны твор лірычнага характару.
накшта́лт, прыназ. з Р.
Спалучэнне з прыназоўнікам «накшталт» выражае параўнальныя адносіны: указвае на прадмет, з’яву, прымету, да якіх падобны якія-н. прадметы, з’явы.
Нешта н. дрэва.
нала́дзіцца, -ла́джуся, -ла́дзішся, -ла́дзіцца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пайсці на лад; прыняць належны кірунак; устанавіцца.
Работа наладзілася.
Надвор’е наладзілася.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць прыгодным (для работы, карыстання і пад.).
Станок наладзіўся.
3. Сабрацца, прыладзіцца рабіць што-н.
Н. слухаць радыё.
|| незак. нала́джвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
нала́дзіць, -ла́джу, -ла́дзіш, -ла́дзіць; -ла́джаны; зак., што.
1. Адрамантаваць, направіць што-н. папсаванае, паламанае.
Н. трактар.
2. Зрабіць, стварыць.
Н. друкарню.
3. Арганізаваць што-н., ажыццявіць якое-н. мерапрыемства.
Н. сустрэчу з выпускнікамі.
4. Прывесці ў парадак, уладкаваць.
Н. гаспадарку.
|| незак. нала́джваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. нала́дка, -і, ДМ -дцы (да 1 знач.; спец.) і нала́джванне, -я, н.
|| прым. нала́дачны, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).