накурэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; зак.

Напусціць дыму; накуродымець.

Галавешкі накурэлі поўную хату дыму.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)