Verbum

ме́дны, -ая, -ае.

1. гл. медзь.

2. Які мае адносіны да здабычы і апрацоўкі медзі.

Медная прамысловасць.

3. Зроблены з медзі.

Медныя грошы.

4. Колеру медзі, чырвона-жоўты.

М. твар ад прыморскага загару.

○

Медны век — пераходны перыяд ад неаліту да бронзавага веку, калі пачынаюць з’яўляцца металічныя вырабы з медзі.

◊

Медны лоб (разм., пагард.) — пра ўпартага, бесталковага чалавека.

медперсана́л, -у, м.

Медыцынскі персанал.

медпу́нкт, -а, М -кце, мн. -ы, -аў, м.

Медыцынскі пункт; амбулаторная лячэбніца пры якой-н. установе, прадпрыемстве.

М. на заводзе.

медсанба́т, -а, М -ба́це, мн. -ы, -аў, м.

Медыка-санітарны батальён.

|| прым. медсанба́таўскі, -ая, -ае.

медсанба́тавец, -таўца, мн. -таўцы, -таўцаў, м.

Супрацоўнік медсанбата.

|| ж. медсанба́таўка, -і, ДМ -таўцы, мн. -і, -тавак (разм.).

медсястра́, -ы́, мн. -сёстры і (з ліч. 2, 3, 4) -сястры́, -сясцёр, ж. Медыцынская сястра, асоба сярэдняга медыцынскага персаналу ў лячэбных установах.

меду́за, -ы, мн. -ы, -ду́з, ж.

Беспазваночная марская жывёліна са студзяністым целам і шчупальцамі.

медуні́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.

Травяністая расліна сямейства бурачнікавых з дробнымі пахучымі кветкамі.

ме́дык, -а, мн. -і, -аў, м.

Урач, а таксама студэнт вышэйшай медыцынскай навучальнай установы.

|| ж. меды́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак (разм.).

медыкаме́нты, -аў, адз. медыкаме́нт, -а, М -нце, м.

Лячэбныя сродкі, лякарствы.

|| прым. медыкаменто́зны, -ая, -ае.