Verbum

малале́тні, -яя, -яе.

Якому нямнога год, дзіцячага ўзросту.

М. сын.

малале́цтва, -а, н. (разм.).

Тое, што і маленства.

малалі́кі, -ая, -ае.

Невялікі па колькасці.

|| наз. малалі́касць, -і, ж.

малалітра́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж. (разм.).

Малалітражны аўтамабіль.

малалітра́жны, -ая, -ае.

1. Які мае невялікі літраж, змяшчае мала вадкасці.

М. бак.

2. 3 цыліндрамі невялікага літражу, які расходуе мала гаручага.

М. аўтамабіль.

малалю́дны, -ая, -ае.

3 невялікай колькасцю людзей, не вельмі людны.

Малалюдная вёска.

|| наз. малалю́днасць, -і, ж.

маламе́рны, -ая, -ае.

Невялікага памеру, няпоўнай меры.

М. абутак.

маланадзе́йны, -ая, -ае.

Такі, на якога нельга спадзявацца, які не выклікае давер’я.

М. чалавек.

мала́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Імгненны разрад атмасфернай электрычнасці ў выглядзе яркай ломанай лініі.

Бліснула м.

2. Тэрміновы выпуск бюлетэня, газеты, кнігі і інш., а таксама вельмі тэрміновая тэлеграма.

3. Від засцежкі, якая хутка зашморгваецца.

|| прым. мала́нкавы, -ая, -ае (да 1 знач.).

маланкаадво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Вертыкальны металічны стрыжань, злучаны провадам з зямлёй, які служыць для аховы будынкаў ад прамых удараў маланкі; громаадвод.

|| прым. маланкаадво́дны, -ая, -ае.