Verbum

красёнцы гл. кросны.

кра́сіць, кра́шу, кра́сіш, кра́сіць; незак. (разм.).

Рабіць прыгожым, упрыгожваць.

Ёлку красяць гірлянды.

Хвароба не красіць чалавека.

кра́ска, -і, ДМ кра́сцы, мн. -і, -сак, ж. (разм.).

Палявая кветка.

На лузе багата красак.

|| памянш.-ласк. кра́сачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

|| прым. кра́скавы, -ая, -ае.

красну́ха, -і, ДМ -ну́се, ж.

Заразная дзіцячая хвароба, якая суправаджаецца чырванаватай высыпкай на целе.

|| прым. красну́шны, -ая, -ае.

кра́сны, -ая, -ае; -сен, -сна і -сна́ (нар.-паэт.).

Прыгожы.

Не радзіся к., а радзіся шчасны (з нар.).

красо́ўкі, -со́вак, адз. красо́ўка, -і, ДМ -со́ўцы, ж.

Шырока распаўсюджаны від спартыўнага абутку.

|| прым. красо́вачны, -ая, -ае.

красу́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.).

Тое, што і прыгажун.

|| памянш. красу́нчык, -а, мн. -і, -аў, м.

красу́ня, -і, мн. -і, -су́нь, ж.

Тое, што і прыгажуня.

кра́сці, кра́ду, кра́дзеш, кра́дзе; краў, кра́ла; кра́дзены; незак., каго-што і без дап.

Прысвойваць чужое, быць злодзеем.

|| зак. укра́сці, укра́ду, укра́дзеш, укра́дзе; укра́ў, -ра́ла; укра́дзены.

|| наз. крадзе́ж, -дзяжу́, м., кра́жа, -ы, ж. і пакра́жа, -ы, ж.

кра́сціся, кра́дуся, кра́дзешся, кра́дзецца; кра́ўся, кра́лася; незак.

Употай прабірацца куды-н., стараючыся быць незаўважаным.

К. паўз агароды.