Verbum

карыкатуры́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Мастак, які малюе карыкатуры.

|| ж. карыкатуры́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. карыкатуры́сцкі, -ая, -ае.

кары́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Чорны дробны сушаны вінаград без костачак.

|| прым. кары́нкавы, -ая, -ае.

кары́слівец, -ліўца, мн. -ліўцы, -ліўцаў, м. (разм.).

Тое, што і карысталюбец.

кары́слівы, -ая, -ае.

1. Заснаваны на карысці, які мае на ўвазе выгаду, карысць.

Карыслівыя намеры.

Карыслівая разважлівасць.

2. Які імкнецца да асабістай выгады, нажывы.

К. чалавек.

|| наз. кары́слівасць, -і, ж.

кары́сны, -ая, -ае.

1. Які прыносіць карысць.

Карысная кніга.

Карысная заўвага.

2. Які складае частку цэлага, выкарыстоўваецца непасрэдна па прызначэнні (спец.).

Карысная плошча.

|| наз. кары́снасць, -і, ж. (да 1 знач.).

карыста́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба або ўстанова, якая карыстаецца чым-н.

К. персанальнага камп’ютара.

К. паслуг.

карысталю́бец, -бца, мн. -бцы, -бцаў, м.

Карыслівы чалавек.

карысталюбі́вы, -ая, -ае.

Тое, што і карыслівы.

карысталю́бны, -ая, -ае.

Тое, што і карысталюбівы.

карысталю́бства, -а, н.

Імкненне да асабістай выгады, прага да нажывы.