ка́рта, -ы, ДМ ка́рце, мн. -ы, карт, ж.
1. Зменшаны чарцёж зямной паверхні, зорнага неба або паверхні якой-н. планеты.
Геаграфічная к.
К.
Месяца.
Астранамічная к.
2. Адзін з цвёрдых папяровых лісткоў, якія складаюць калоду для гульні і адрозніваюцца паміж сабой па намаляваных на іх умоўных фігурах або ачках чатырох масцей.
Калода карт.
3. мн. Гульня пры дапамозе калоды такіх лісткоў.
Гульня ў карты.
4. Бланк для запаўнення якімі-н. звесткамі.
Санаторная к.
◊
Зблытаць карты — разладзіць, парушыць чые-н. планы, намеры.
І карты ў рукі — пра таго, хто мае ўсе магчымасці, умовы для чаго-н.
Карта біта — пра чый-н. правал, пройгрыш.
Раскрыць карты — перастаць трымаць у тайне свае планы і намеры.
Ставіць на карту што — рызыкаваць чым-н., спадзеючыся на выгаду, выйгрыш.
|| прым. карцёжны, -ая, -ае (да 3 знач.) і ка́ртачны, -ая, -ае (да 2 і 3 знач.).
картава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; незак., што (разм.).
Перамешваць карты ў калодзе.
|| наз. картава́нне, -я, н.
карта́вінка, -і, ДМ -нцы, ж.
Злёгку картавае вымаўленне.
Гаварыць з картавінкай.
карта́віць, -та́ўлю, -та́віш, -та́віць; незак.
Вымаўляць нячыста, няправільна гукі «р» або «л».
карта́вы, -ая, -ае.
3 нячыстым, няправільным вымаўленнем гукаў («р» або «л»).
Картавае дзіця.
Картавае вымаўленне.
|| наз. карта́васць, -і, ж.
картаграфава́ць, -фу́ю, -фу́еш, -фу́е; -фу́й; -фава́ны; незак., што.
Наносіць на геаграфічную карту.
|| наз. картаграфава́нне, -я, н.
картагра́фія, -і, ж.
Навука аб складанні геаграфічных карт, а таксама само складанне іх.
|| прым. картаграфі́чны, -ая, -ае.
картатэ́ка, -і, ДМ -тэ́цы, мн. -і, -тэ́к, ж.
Сістэматызаваны збор картак з якой-н. даведачнай ці ўліковай інфармацыяй.
К. замежнай літаратуры.
|| прым. картатэ́чны, -ая, -ае.
ка́ртка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
1. Прамавугольны лісток паперы або кардону для запісу якіх-н. звестак.
Каталожная к.
Лічбы на картках.
2. Фатаграфічны здымак (разм.).
К. для пасведчання.
3. Пасведчанне, уліковы дакумент і пад. ў выглядзе невялікага ліста цвёрдай паперы.
Уліковая к.
Візітная к.
○
Банкаўская плацежная картка — плацежны інструмент, які забяспечвае доступ да банкаўскага рахунку і правядзенне безнаяўных плацяжоў за тавары і паслугі, атрыманне наяўных грашовых сродкаў і ажыццяўленне іншых аперацый.
|| памянш. ка́ртачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. ка́ртачны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).
Картачная сістэма.