Verbum

кара́скацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. (разм.).

Падымацца, чапляючыся нагамі і рукамі за што-н.

К. на дрэва.

|| зак. ускара́скацца, -аюся, -аешся, -аецца.

кара́сь, -я́, мн. -і́, -ёў, м.

Прэснаводная рыба сямейства карпавых з чырванаватымі плаўнікамі.

|| прым. карасёвы, -ая, -ае і карасі́ны, -ая, -ае.

Карасёвая юшка.

кара́т, -а, М -ра́це, мн. -ы, -аў, м.

Мера масы каштоўных камянёў, роўная 0,2 грама.

|| прым. кара́тны, -ая, -ае.

карата́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., што (разм.).

Бавіць час так, каб ён праходзіў незаўважна.

К. вечары.

|| зак. скарата́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

каратка... (гл. каротка...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужыв. замест «каротка...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр.: каратканогі, караткахвосты.

караткава́ты, -ая, -ае.

Крыху карацейшы, чым трэба.

Караткаватыя рукавы.

караткахва́левы, -ая, -ае.

Які працуе на кароткіх радыёхвалях.

Караткахвалевая радыёстанцыя.

караткахво́сты, -ая, -ае.

3 кароткім хвастом.

К. заяц.

караткашэ́рсны, -ая, -ае.

3 кароткай шэрсцю.

Караткашэрсная парода авечак.

караты́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Спартсмен, які займаецца каратэ.