Verbum

рэма́рка

(фр. remarque = памета)

1) тлумачэнне аўтара да тэксту п’есы (звычайна ў дужках), у якім даецца дадатковая характарыстыка абставін дзеяння, знешняга выгляду і паводзін персанажа;

2) памета на палях кнігі, рукапісу.

рэмарке́тынг

(ад рэ- + маркетынг)

разнавіднасць маркетынгу, задачай якога з’яўляецца ажыўленне попыту на тавары і паслугі ў выпадку яго зніжэння.

рэме́дыум

(лац. remedium = сродак супраць чаго-н.)

дапушчальнае законам адхіленне фактычнай вагі і пробы манеты ад устаноўленай нормы.

рэ́мез

(польск. remiz < ням. Riedmeise, ад Ried = чарот + Meise = сініца)

маленькая птушка атрада вераб’інападобных, якая водзіцца ў Еўропе і Азіі; жыве ў зарасніках вярбы па берагах рэк, азёр.

рэмі́з

(фр. remise)

камісійная ўзнагарода, якая выплачваецца маклерам пасрэдніку паміж ім і пакупніком каштоўных папер.

рэмі́за

(фр. remise)

прыстасаванне ў ткацкіх станках для раздзялення нітак асновы.

рэмілітарыза́цыя

(ад рэ- + мілітарызацыя)

узбраенне раней раззброенай дзяржавы.

рэмінісцэ́нцыя

(лац. reminiscentia = успаміны)

1) няясныя ўспаміны, а таксама з’ява, якая наводзіць на ўспаміны;

2) адбітак уплыву чыёй-н. творчасці ў літаратурным, музычным і іншым творы.

рэмі́сія

(лац. remissio = памяншэнне, паслабленне)

1) часовае паслабленне або знікненне праяўленняў хваробы;

2) скідка для выраўноўвання сумы плацяжу па рахунку.

рэмітава́ць

(лац. remittere = адсылаць)

перасылаць крэдытору тратты чэкі, тэлеграфныя пераводы, выпісаныя ў замежнай валюце ў рахунак пагашэння доўгу (з дапамогай рымесы).