шта́нга
(ням. Stange)
1) металічны прут як састаўная частка многіх інструментаў, механізмаў (напр. адбойная ш., буравая ш.);
2) бакавая стойка (часам і верхняя перакладзіна) футбольных і хакейных варот;
3) спартыўны снарад у выглядзе металічнага прута з дыскамі на абодвух канцах для заняткаў цяжкай атлетыкай.
штангенінструме́нт
(ад ням. Stange = стрыжань + інструмент)
інструмент для вымярэння лінейных памераў (дыяметраў, даўжынь і г.д.).
штангенрэ́йсмус
(ням. Stangenreissmass, ад Stange = стрыжань + Reissmass = рэйсмус)
інструмент (штанга 1 з рухомай рамкай) для размечвання разметкі ліній, нанясення рысак, вымярэння вышыні ўступаў на розных вырабах.
штангенцы́ркуль
(ням. Stangenzirkel, ад Stange = стрыжань + Zirkel = цыркуль)
інструмент для лінейных вымярэнняў (таўшчыні, шырыні адтулін) металічных дэталей.
штанда́р1
(польск. sztandar < ням. Standarte, ад ст.-фр. estendard)
сцяг адпаведнага колеру, часта з гербам, як знак дзяржавы, вайсковай часці, якой-н. арганізацыі.
штандартэнфю́рэр
(ням. Standartenfuhrer)
званне ў СС у фашысцкай Германіі, якое адпавядала званню палкоўніка.
штандо́рт
(ням. Standort = месцаразмяшчэнне)
самае зручнае, выгаднае ў эканамічных адносінах размяшчэнне прадпрыемства.
шта́пель
(ням. Stapel)
тканіна са штучнага валакна, блізкага па даўжыні да баваўняных або шарсцяных валокнаў.
штат1
(ням. Staat = дзяржава)
адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка з унутраным самакіраваннем у ЗША, Аўстраліі, Індыі, краінах Лац. Амерыкі.