Verbum

фрэ́нзлі, брэ́нзлі

(польск. frędzla, ад ням. Fränsel)

рад нітак ці шнуркоў, злучаных па некалькі разам, якія звісаюць па краях фіранак, хустак, сурвэт як аздоба.

фрэнч

[англ. french, ад French = імя англ. генерала (1852—1925)]

куртка ваеннага крою з чатырма накладнымі кішэнямі.

фрэо́ны

(фр. freons)

тэхнічная назва фтор- і хлорарганічных злучэнняў, якія выкарыстоўваюцца як халадзільныя агенты ў некаторых халадзільніках.

фрэ́ска

(іт. fresco = свежы)

малюнак вадзянымі фарбамі, нанесенымі на свежаатынкаваную сцяну.

фта́левы

[ад (на)фт(а) + ал(ей)];

ф-я кіслата — арганічнае злучэнне араматычнага рада, бясколернае крышталічнае рэчыва, якое атрымліваецца акісленнем некаторых вуглевадародаў пераважна нафталіну, выкарыстоўваецца пры вырабе сінтэтычных палімераў.

фтарапла́сты

(ад фтор + -пласт)

сінтэтычныя палімеры, якія ўтрымліваюць фтор.

фтары́ды

(ад фтор)

злучэнні фтору з іншымі элементамі (напр. ф. урану).

фтор

(гр. phthoros = разбурэнне, гібель)

хімічны элемент, бледна-жоўты ядавіты газ з рэзкім пахам, які належыць да галагенаў.

фторсіліка́ты

(ад фтор + сілікаты)

тое, што і крэмнефтарыды.

фтывазі́д

(ад гр. phthisis = сухоты + лац. acidus = едкі)

лекавы прэпарат, процітуберкулёзны сродак.