тэ́хнік
(
1) спецыяліст у якой
2) чалавек, які валодае высокай тэхнікай, высокім майстэрствам у якой
тэ́хнік
(
1) спецыяліст у якой
2) чалавек, які валодае высокай тэхнікай, высокім майстэрствам у якой
тэ́хніка
(
1) сукупнасць сродкаў, якія ствараюцца для ажыццяўлення працэсаў вытворчасці і абслугоўвання невытворчых патрэб грамадства (
2) сукупнасць прыёмаў у якой
тэ́хнікум
(
сярэдняя прафесіянальная навучальная ўстанова, якая рыхтуе спецыялістаў сярэдняй кваліфікацыі для розных галін народнай гаспадаркі і культуры.
тэхніцы́зм
(ад тэхніка)
1) празмернае захапленне тэхнічным бокам якой
2) празмернасць у адлюстраванні тэхнікі, вытворчасці, машын у мастацкіх творах.
тэхні́чны
(
1) звязаны з тэхнікай, яе пашырэннем, вывучэннем і навуковай распрацоўкай (
2) звязаны з абслугоўваннем і выкарыстаннем тэхнікі (
3) які падлягае прамысловай апрацоўцы, выкарыстанню (
4) які выконвае дапаможныя работы (
5) які вылучаецца высокім майстэрствам (
тэхно́лаг
(ад тэхналогія)
спецыяліст па тэхналогіі вытворчасці.
уайт-спіры́т
(
лакавы бензін, нафтавая фракцыя, бясколерная вадкасць з нярэзкім пахам, сярэдняй лятучасці; выкарыстоўваецца як растваральнік лакаў і фарбаў.
уа́н-стэп
(
хуткі маршападобны танец амерыканскага паходжання, які ўзнік на аснове спрошчаных танцавальных рухаў тустэпа.
убікві́сты
(ад
расліны і жывёлы, здольныя жыць у разнастайных умовах навакольнага асяроддзя (
увеі́т
(ад
запаленне радужнай і сасудзістай абалонак вока.