Verbum

спіка́та

(іт. spiccato)

асобны кідок смычка на кожную ноту пры ігры на смычковых інструментах.

спі́кер

(англ. speaker, ад speak = гаварыць)

1) старшыня парламента ці (у парламентах некаторых краін) яго ніжняй палаты;

2) асоба, якая аб’яўляе гледачам рашэнне суддзяў на спаборніцтвах па боксу.

спі́кулы

(лац. spiculum = кончык, лязо)

1) невялікія кароткачасовыя выступы храмасферы каля краю сонечнага дыска;

2) шкілетныя элементы некаторых беспазваночных жывёл (напр. іголкі ў губак);

3) часткі мужчынскага палавога органа ў круглых чарвей.

спілі́ты

(ад гр. spilas = скала + -літ)

эфузіўныя горныя пароды, утвораныя ад падводных вулканічных вывяржэнняў; змяшчаюць многа натрыю.

спін

(англ. spin = вярчэнне)

уласны момант колькасці руху элементарнай часціцы (электрона, пазітрона, пратона, нейтрона і інш).

спіна́кер

(англ. spinnaker)

дадатковы трохвугольны парус на спартыўных парусных лодках.

спіна́льны

(ад лац. spina = хрыбет)

які адносіцца да пазваночніка або спіннога мозгу.

спі́нар

(ад англ. spin = вярцецца)

матэматычная велічыня, якая характарызуецца асаблівым законам ператварэння ў выпадку пераходу ад адной сістэмы каардынат да іншай.

спіне́т

(іт. spinetta, ад Spinetti = прозвішча іт. музычнага майстра)

невялікі клавесін чатырохвугольнай або трохвугольнай формы з адзінарнымі струнамі і гукарадам да чатырох актаў.

спі́ніг

(англ. spinning, ад spin = вярцецца)

рыбалоўная снасць, якая складаецца з вудзільна, катушкі з наматанай лёскай і блясны.