Verbum

пастара́льны

(ад лац. post = пасля + os, oris = рот)

размешчаны за ротавай адтулінай.

пастарна́к

(ст.-польск. pasternak < с.-в.-ням. pasternac, ад лац. pastinaca)

травяністая расліна сям. парасонавых з прыемным пахам; ужываецца як прыправа да ежы.

пастарэ́ль

(фр. pastourelle)

жанр лірыкі трубадураў, які ўяўляе сабой дыялог паміж рыцарам і пастушкай.

пасто́знасць

(ад іт. pastoso = мяккі, цестападобны)

1) асаблівасць жывапіснай карціны, якая створана тлустымі, насычанымі мазкамі пэндзля;

2) уласцівасць неразбаўленай фарбы захоўваць форму, нададзеную пэндзлем;

3) нездаровая паўната, азызласць.

пастро́нак

(польск. postronek)

вяроўка, якая служыць пры запраганні ў плуг, барану для злучэння ворчыка з хамутом.

пастскры́птум

(лац. postscriptum = пасля напісанага)

прыпіска ў канцы пісьма пасля подпісу (абазначаецца літарамі Р. S.).

пастула́т

(лац. postulatum)

тое, што і аксіёма 1.

пастулі́раваць

(лац. postulare)

выказваць што-н. у якасці пастулата.

пастфа́ктум

(лац. post factum = пасля зробленага)

пасля таго, як што-н. ужо зроблена (напр. паведаміць пра што-н. п.).

пасты́чыо

(іт. pasticcio)

опера, музыка якой запазычана са створаных раней опер або спецыяльна напісана некалькімі кампазітарамі.