Verbum

мінералагра́фія

(ад мінерал + -графія)

навука, якая займаецца апісаннем мінералаў.

мінералакера́міка

(ад мінерал + кераміка)

цвёрды і зносаўстойлівы, гарачатрывалы і гарачаўстойлівы матэрыял з крышталітаў хімічных злучэнняў; выкарыстоўваецца на выраб рэзальнага інструменту, зносаўстойлівых дэталяў машын і інш.

мінералізава́ць

(фр. minéraliser; ад с.-лац. minerale = мінерал)

праводзіць мінералізацыю.

мінераліза́тар

(фр. minéralisateur, ад с.-лац. minerale = мінерал)

геал. рэчыва, якое садзейнічае крышталізацыі мінералаў.

мінераліза́цыя

(фр. minéralisation, ад с.-лац. minerale = мінерал)

1) ператварэнне арганічных рэчываў у мінералы;

2) насычэнне грунту або вады мінеральнымі солямі.

мінералі́т

(ад мінерал + -літ)

азбеставы цэмент, які выкарыстоўваецца ў вырабе вогнетрывалых перакрыццяў, сходаў, падлогі.

мінерало́г

(ад мінерал + -лог)

спецыяліст у галіне мінералогіі.

мінерало́гія

(ад мінерал + -логія)

навука аб мінералах, іх складзе, будове, фізічных і хімічных уласцівасцях і гаспадарчым выкарыстанні.

мінера́льны

(с.-лац. mineralis)

які мае адносіны да мінералаў або ўключае ў свой склад мінералы.

міне́я

(гр. meniaios = месячны)

царкоўная кніга з тэкстам набажэнстваў на кожны дзень месяца.