Verbum

ла́ры

(лац. lares)

старажытныя міфалагічныя духі, якія лічыліся заступнікамі дому і сям’і.

ларыка́ты

(н.-лац. loricata)

тое, што і хітоны.

ларынга-

(гр. larynks, -ngos = гартань)

першая састаўная частка складаных слоў, што выражае паняцце «які адносіцца да гартані».

ларынгаліза́цыя

(ад гр. larynks, -ngos = гартань)

тое, што і глаталізацыя.

ларынгало́гія

(ад ларынга- + -логія)

раздзел отарыналарынгалогіі, які вывучае анатомію, фізіялогію і хваробы гартані.

ларынгаскапі́я

(ад ларынга + -скапія)

метад даследавання гартані пры дапамозе ларынгаскопа і іншых інструментаў (параўн. аўтаскапія).

ларынгаско́п

(ад ларынга- + -скоп)

прыбор у выглядзе плоскага люстра на доўгім стрыжні для даследавання гартані.

ларынгаспа́зма

(ад ларынга- + спазма)

сутаргавае скарачэнне галасавых звязак, якое перашкаджае дыхаць.

ларынгастэно́з

(ад ларынга + стэноз)

звужэнне гартані або поўнае закрыццё яе прасвету, прыроджанае або выкліканае некаторымі захворваннямі.

ларынгатамі́я

(ад ларынга + -тамія)

хірургічная аперацыя рассячэння гартані (параўн. ларынгаэктамія).