fügen
1. vt звя́зваць; прыганя́ць; злуча́ць
2. ~, sich
1) здара́цца; атрымо́ўвацца
2) (in A) скара́цца (чаму-н.), станаві́цца пако́рлівым, падпарадко́ўвацца
3) падыхо́дзіць (да чаго-н.);
es kann sich ~, dass… мо́жа зда́рыцца, што…;
sich ineinánder ~ увахо́дзіць адно́ ў друго́е;
die Úmstände ~ sich so так скла́дваюцца акалі́чнасці;
wie es sich fügt у зале́жнасці ад абста́він
fügsam a паслухмя́ны, пада́тлівы, пако́рлівы
Fügsamkeit f - пако́рлівасць, пада́тлівасць, паслухмя́насць
Fügung f -, -en
1) злучэ́нне; су́вязь, счапле́нне
2) пако́рлівасць, паслухмя́насць
3) лёс;
durch ~ des Zúfalls па во́лі лёсу