Aal m -s, -e заал. вуго́р;
den ~ beim Schwánze fássen* пачына́ць не з таго́ канца́
áalen
1. vi лаві́ць вугро́ў
2. ~, sich разм. паця́гвацца, пе́сціцца
áalglatt a слі́зкі як вуго́р; выкру́тлівы