Úrschrift f -, -en арыгіна́л, першапачатко́вы тэкст
úrschriftlich a аўтэнты́чны, арыгіна́льны
Úrsendung f -, -en радыёпрэм’е́ра
Úrsprache f -, -n
1) мо́ва арыгіна́ла;
etw. in der ~ lésen* чыта́ць што-н. у арыгіна́ле
2) лінгв. прамо́ва, першапачатко́вая мо́ва
Úrsprung m -(e)s, -sprünge пахо́джанне, выто́кі, пача́ткі;
séinem ~(e) nach паво́дле свайго́ пахо́джання;
séinen ~ aus etw. (D) néhmen* пахо́дзіць [выцяка́ць, браць свой пача́так] з чаго́-н.
úrsprünglich a першапачатко́вы
urst a разм. выда́тны, фа́йны
úrständlich a які́ знахо́дзіцца ў першабы́тным ста́не
Úrstoff m -(e)s, -e хім. элеме́нт
Úrteil n -(e)s, -e
1) меркава́нне, ду́мка;
sein ~ über j-n, etw. (A) fällen [ábgeben*] вы́казаць сваё меркава́нне нако́нт каго́-н., чаго́-н.;
sich (D) ein ~ über etw. (A) bílden скла́сці сабе́ ду́мку [меркава́нне] аб чым-н.
2) рашэ́нне
3) юрыд. прысу́д, прыгаво́р;
ein ~ (aus)spréchen* [fällen] вы́несці прыгаво́р [прысу́д];
óhne ~ und Recht без суда́