Úrsprung m -(e)s, -sprünge пахо́джанне, выто́кі, пача́ткі;

séinem ~(e) nach паво́дле свайго́ пахо́джання;

séinen ~ aus etw. (D) néhmen* пахо́дзіць [выцяка́ць, браць свой пача́так] з чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)